Interview SLA Avier

Begin 2018 ben ik door Jan Holtman / SLA Avier geïnterviewd over mijn literaire drijfveren en oprispingen. Dit gebeurde via email. Interessant ook voor mijzelf – weer eens goed nadenken over het hoe en waarom.
Ik hoop dat ook de volgers van mijn website er plezier aan beleven.

Met een klik op de foto word je doorgelinkt naar het interview.

Samenwerking met Poezie en Kunst


Een mooie samenwerking, het maken van een gedicht bij een schilderij van Gea Zwart.

En dat terwijl ik over het algemeen niet zo van praatjes bij plaatjes houd, of andersom.
In geïllustreerde dichtbundels is de meerwaarde van de combinatie tekst en beeld vaak ver te zoeken vind ik, al zijn er daarop wel positieve uitzonderingen, zoals bijvoorbeeld de bundel Dood Hout van Albert Bontridder, met illustraties van Corneille.

Dit keer heb ik mij laten verleiden en ben zeker tevreden met het resultaat van de combinatie. Zowel schilderij als gedicht zijn sterk genoeg om zelfstandig door het leven te gaan, wat voor mij ook een voorwaarde is.

Meer over het project Poëzie en Kunst op de Facebook-pagina.

Hier en daar


Op 10 maart 2018 droeg ik ’s middags voor op een GAL-middagje (dichterscollectief Groningen-Assen-Leeuwarden) in STAP, Assen. ’s Avonds bij Dubbel & Dwars in het Verenigingsgebouw in Veenhuizen. Na afloop van dit alles kon ik het restje BoekenFEST’18 in De Nieuwe Kolk in Assen nog tot sluiting meepikken. Mooie dag!

HIER EN DAAR

waar op de voorgrond
het nabije bestaan
zich lachend aan de zomer laaft

hier

acht winterdagen lang
heeft hij geen sneeuw gezien
maar in de nacht van negen
onderweg naar tien
rijdt hij

een levenslied pulserend
op grauwwitte achtergrond af

en staat in sneeuw
nu oog in oog
met recht dat in de staat
haar zetel heeft

maar waar
voor wie bewust in verte leeft
de wereldwil rechtvaardigheid laat wijken

voor ontgoocheling

Ingedikte Revisies




Eind 2017 verscheen de bundel ‘Ingedikte Revisies’. Dit keer geen poëzie, maar een ‘relaas’ in een voor mij experimentele vorm, geïnspireerd op de fragmentarische social-media-tijd waarin we leven.

Ik was altijd al geïnteresseerd in experimentele literatuur. Toen het tijdschrift Raster in 1983 een nummer uitbracht met de titel Gestoorde teksten/ verstoorde teksten besloot hij ook in die richting een poging te wagen. Het bleef in eerste instantie bij korte stukjes, maar nu is dan toch Ingedikte Revisies verschenen.

De bundel telt 164 pagina’s, garenloos gebrocheerd, glans gelamineerd, prijs € 8,00. Te bestellen via een mailtje naar info(apestaartje)adriekrijgsman.nl, voor € 12,00 inclusief verzendkosten.


“IngedikteRevisies” de laatste bundel van Adrie Krijgsman, binnengestapt met ogen open. De woorden slurpen je op en plaatsen je in een werkelijkheid waar je om je heen kijkt en het ene been het andere niet is. Toch ga je verder, je zult wel moeten, want de woorden nemen je mee, laten je even tollen rond je snap-as en verder weer. Is het poëzie?, vroegen Adrie en ik ons; nee en ja. Is het proza?, vroegen Adrie en ik ons, ook; dat nou ook weer niet. Ogen lezen verder, hap, slik, neem je ze in. Je wankelt en valt niet, daarvoor is de taal te sprekend. Woorden bloeien niet open in elkaar, welnee, soms met een klein sprongetje ga je verder óf je wandelt goedgemutst door een landschap (het landschap dat in zijn vorige bundels zo van zich spreken laat) óf je houdt even halt, kijk nog eens goed, glimlacht of fronst. De bundel is een wandeling, welnee, de bundel is uitkijkpost, welnee, de bundel is een samenbal van ongure en lieflijke taalsujetten.
[Egbert Hovenkamp II]

Vlot leesbaar en moest regelmatig lachen. Beter dan je gedichten. Vreesde even voor teveel Schierbeek (achterflap) maar dat viel reuze mee. Paar redactionele punten, met name de overgang tussen 1 en 2.
[Gert W]

In no time al 20 pagina’s gelezen. Vlot en humoristisch geschreven. Ook kritisch. Wel veel moeilijke woorden, zoek je die in een woordenboek?
[Lolke B]


Als voorbeeld enkele pagina’s (44-46):

Een vogel fluit, de wind ruist nagenoeg geruisloos door de dunne berkenkruinen. Af en toe flitst het. Een revolutie richting Tocqueville wordt geduldig uitgelegd. Nu oude theorieën ontwaken, gapen met krakend scharnier steeds verder open tot gelach en getetter. Uitgevestigde partijen beginnen luid stilte te blaffen. Klein en platvloers trekken de rimpelgolfjes over het water van de Vaart. Truttigheid vanuit de bruine leidhand. Verstikkend. Jeukende stieren vallen met een doffe klap op platgetrapt vakantiezand in het park en rollen uit als door de straten van Pamplona. Geluid van levensverveling. Een zorgenkindje in meelij gewikkeld vergaapt zich. Ademtekort. Bomen draaien het licht in, bevlekken de buik, waarbij haar topje buiten schot blijft. Op schootsafstand ontbloot zich de zweetplooi, als een denkbeeldige rooilijn. Tussen de vele vierkante tegels glimmen struikelstenen kobbelkoperen keitjes. En terwijl de punten worden geteld stelt zich terstond een vloekende veldmaarschalk op. Wat is dat verdomme voor rommel? Blikken trommeltaal? De werelds van de volwassenen effi briesend op horens genomen. Alles op de fiets. Jonge sla, oude sla. Moeilijk te verdragen, platvloerse dagelijksheid op de oever. In Schipborg werpt een handje een handje vol krenten vloekend in de pap. Haast nergens in de bermen nog een blije geit. De angst schept ijsjes hijgerig hond. Na regenbui overal modderig maaiveld, waaruit de reflectie is weggegraaid. Door feestgedruis weer op huis aan, voor de herhaling. Laat geworden. Weldoorborst raadslid twittert haar vakantiescheet, peper en knoflook: tittyfuckingkraist wat is het heet. Nauwkeurig analiste van het thermische palet verwoordt als toonbeeld van het weelderige leven de stand van zaken, aangelengd met grillen van haar lusten, nu met hedendaagse porno, als middelpotig middelpunt verlossend tussen de druiventrossige memmen. Hierbinnen vijfentwintig. Tjeemineetje, wat stinkt m’n reetje. Ik trek nog snel een truitje uit. Met vierkante ruiten. Te laat om te remmen. Hoor stemmen. Cyclische fondsen weer diep in het rood. Gisterenmiddag. Meer dan kil verlangen naar het vleesgeworden strand. Blarentrekkend, bilbedekkend ijs verscholen onder warme chocolade. Niet zomaar bedrogen in vervlogen liefdesnest, maar fris gewassen, het rimpelige zaakje bloot in de koeling. Wachtend op het vroede woord als aanzet voor de dichter tot de daad. Het juiste woord op juiste plaats en tijd, in liefde, strijd en formulier. Hier. Bij deze. Als blijk van mijn dank voor het leven of zo. Zomer in Assen. Nou, jij maakt het wel erg bont joh! Emoticon. Emoticon. Ga nu eerst pitten. Wat? Plattelandstijd? Een hazenslaapje tussen bedrijven door om daar te recupereren. Blokje kaas? Liever teloh aan de Waterkant, het fatalieve gelaat in gedachten, zachtjes pratend over onze toekomst, hoe die uiteenvalt in kleine stukjes aangenaam verleden, in kruimels passioneel genot. Mijn blanke hand glijdt met nog vette vingers omhoog over haar donkere dij. Zo ken ik je niet, zo dwingend. Sorry lief, was niet de bedoeling, niet vooropgezet. Maar na zoveel niet meer, meer de sfeer die om een lome daadkracht vroeg. Een slap excuus. Omdat de nacht, teruggevlucht, verdwijnt in historische leegte stel ik mijn discipline ter beschikking. Als eerste speler op het racevlak waar geworpen wordt. Dan nu het dimlicht uit. Luister naar de kleine radio. Muziek uit de sixties. Op drift geraakte hippies. I can see you. Afgestemd op een Engelse zender, Absolute Radio, krakerig, wegzakkend soms, maar met de schoonheid van sublieme imperfectie, alsof ik zo weer luister naar een popconcert uit meegezeulde jeugd, vanuit de verte aangewaaid, vlagerig over het watervlak, romantisch in herinneringen klievend, waarin vriendinnen komen, gaan, worden betreurd. Met reminiscenties aan een tent in Lapland en geparfumeerde brieven van geliefden. Alles van ver. Heb om de hoek in Kloosterveste nog nooit een stap gezet.

Poezie & Kunst – gedichtenwedstrijd

Op de shortlist! En uiteraard ben ik faliekant tegen facebook-like-polls-wedstrijden …, waardoor ik mij vermoedelijk niet tot de winnaars mocht rekenen. Maar, leuk om mee te doen.





HET BERAAD

de opkomst
luidt met zacht gelach
al roemloze aftocht in,

pootjebadend
in het water van de oase,
want bloody hell
’t is onder lampen heet

beraad is bijna afgerond,
met weinig resultaat,
want ja,
zo gaat dat,
wanneer acteurs
spreekwoordelijk
onder een donderwolk van gedachten
applaus verwachten

nu blauwe velours gordijnen
sluiten in de schemering
en geleidelijk zaallicht
getoonzette waarheid laat zien

met iets wat op een knieschot lijkt

————————-
Gedicht: Adrie Krijgsman 2018
Schilderij: Mensen in de schemering, Gea Zwart
aquarel, acryl, o.i. inkt op papier,
75 x 105 cm., www.geazwart.nl
————–
SHORTLIST
Gedichtenwedstrijd op Poezie en Kunst.
Breng je stem uit op deze combinatie met een like!
tot 24 januari 20.00 uur

Poëzie op gemeentewagens Zaanstad verlengd

Ik kreeg zojuist het verheugende bericht dat de poëzie op de gemeentewagens in Zaanstad, gepland tot januari 2018, langer te zien zal zijn. Zowel gemeente Zaanstad als publiek zijn nog steeds enthousiast en het verwijderen van de regels is tot nader bericht uitgesteld.

Eerder schreef ik op deze site: Vanaf 26 januari 2017 (Gedichtendag) rijden er in Zaanstad 25 gemeentewagens een jaar lang met poëzie door de straten. De prijzen, 25 uit een totaal van 150 inzendingen, werden op het stadhuis van Zaanstad door wethouder Leny Vissers-Koopman uitgereikt en aansluitend werden alle wagens aan het publiek getoond alvorens uit te rijden.
Koud was het wel, maar toch met een warm gevoel over deze geweldige middag. En erg leuk dat mijn tekst nu op één van de 25 wagens een jaar lang door Zaanstad rijdt.
(Foto: Jolanda Hoogendoorn)

Voordracht Lodewijk Napoleon Assen

Op zondag 17 september werd in café Lodewijk Napoleon in Assen het zomernummer van het onafhankelijk literair vlugschrift Avier gepresenteerd. Dit keer een uitgave met dichters uit Assen. Deze dichters gaven ook acte de présence op de voordrachtenmiddag die ter gelegenheid van de uitgave werd gehouden. Deelnemers waren, in volgorde van optreden: Adrie Krijgsman, Nicolette Leenstra, Geert Loman, Jante Wortel en Lévi Weemoedt. De organisatie werd geregeld door Jan Holtman, de uitstekende presentatie door Laura Mijnders en het muzikale vertier door Henriette van Dijk.
Een zeer geslaagde middag wat mij betreft in een afgeladen café. En al vond ikzelf niet alles even interessant (de humor met baard van Levi Weemoedt bijvoorbeeld), de diversiteit in de voordrachten was in de juiste balans. Goed dat daar door de organisatie rekening mee was gehouden – want in een cafésetting met gevarieerd publiek hoort ook gevarieerde poëzie.

En nu maar hopen dat de evaluatie, die naar ik begreep vandaag plaatsvindt, voldoende perspectief biedt voor een vervolg.

Voordracht Dubbel & Dwars

Op 9 september droeg ik als huisdichter een aantal gedichten voor tijdens Dubbel & Dwars in Veenhuizen. Voorlopig elke tweede zaterdag van de maand.

Van de Facebook-pagina Dubbel & Dwars:
De eerste sessie van Dubbel & Dwars in Veenhuizen was een succes! Theatergroep De Gastspeler deed de aftrap met de hilarische voorstelling Zeg Maar Molière. Na de pauze droeg dichter Adrie Krijgsman geestige en mooie gedichten voor en vervolgens kreeg singer songwriter Gert Sennema ruim baan. Met donkere stem zong hij warme folk in Westerkwartiers dialect. Het publiek was het er unaniem over eens dat het een toffe avond was. Zaterdag 14 okt is de volgende ronde. Met: de voorstelling Grip 2.0, zang en muziek door Kris Vesseur en natuurlijk poëzie van Adrie Krijgsman! Kijk op http://splinterendewinter.nl/index.html en reserveer met een mailtje naar: rob@tuijt.nl [foto’s Gordon Kelly]

Voordrachten september 2017

Op 9 september:
Met ingang van 9 september presenteert Splinter & de Winter, i.s.m. Het Verenigingsgebouw: Dubbel en Dwars! Elke 2e zaterdag van de maand een mooie theatervoorstelling en een meeslepend muziekoptreden bij Het Verenigingsgebouw in Veenhuizen. Afgewisseld met een beschouwende tekst van de huisdichter Adrie Krijgsman.

Op 17 september:
Een poëzie-middag in Café Lodewijk Napoleon in Assen, georganiseerd door SLA|Avier

Op 21 september:
Tijdens de Dichtersavond in het kader van de Vredesweek in Xapoe, Assen.