Fossiel

à la recherche du temps perdu

1
in dwalend handschrift is de route vastgelegd
de dichter herboren

zijn muze van glashelder ijs
keert uit het niemandsland terug

verloren tijd

een koude bergnevel kust er fossielen
adem drijft langzaam weg op de wind

smeltwater druipt van de borsten
en spat op het sfagnum

metronomisch herkauwde gedachten
herstellen haar hartslag
in warm levend vlees

2
vitrage van stuifsneeuw geplooid in de zeewind

meeuwen krijsen het eigen gewicht langs de kust
en schijten met babyvis witte graffiti op rotsen

hier fietsten we vroeger de geurstoffen los
met bombastische kuiten
kermden de ijskoude berg op
en wurgden de adem

straffe wind kneedt nu wit om de lijkant van stenen

bij elke herstelde gedachte
laten conclusies vertekende uitkomsten zien

3
een begerige bries streelt het haar
glijdt ruisend onder de rokken

signalen uit zee zetten bange
beeldschone vrouw in het aanrandend licht

tijdens vloed dringt een tong
langs de grauwe granieten lippen naar binnen
een strijd waarbij het bijtend zout
zich met het zoet vermengd

na heftige menging van sappen
wordt wartaal gepraat

zonlicht kerft wonden in magere rug
steeds verder uit zicht
op de eb naar het westen

4
een zware storm ketst golven tegen de rotsen
werpt een lawine van afgerond steen in het oor
trekt warrig denkwier los van de hechtplek

hier werden sporten van ladders hersteld
voor het klimmend toerisme

een visser legt uit hoe te boeten
hij treurt metalen nachten
waar ooit het vuur een gloed op zijn geliefde wierp

golven vechten zich
door golven van eenzelfde water
schuimbekkend en stug in wilde zee terug

5
een meeuw balanceert zijn gewicht op een schoor
kop in de wind

er is geen verte
alleen een hier
dat zich hier
onder wiegende waterborsten onthult

hier grijpt een vloeibare tijd
haar handen benen hoofd

hier tast het licht in duister
hier spoelt van emotie beroofd
een macabere fuga van water omlaag

vanuit een door gletsjers gevormde schede
sleept de zee het raadsel over de drempel in zee

het antwoord besloten
in alom aanwezige zeemist

6
ontbijt met knäckebröd geitenkaas koffie

ze wijst naar de verte

zonlicht barst over de bergrand in het water

roomwitte sluiers
zijn snel met grove halen in het hemelblauw gestreken

in koele wind ritselt het blad

een kerkklok in het dal luidt berusting
heroverd op atmosferisch geraas

de fietsers zoeken een doorgaande route
ze kunnen hier blijven
ze kunnen de fjord in

of langs dezelfde weg terug uit mijn herinnering
uit de verloren tijd

© Adrie Krijgsman, augustus 2009

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *