Home

BRECHTIAANSE AVOND MET SCHADUW

nog staan de hoogste
bergtoppen in de zon
en lijken witte sneeuwpakketten
een magisch licht te stralen

beneden is alles al schaduw
beneden is alles al koud

roept een buurmeisje nu
voor de honderdste keer
oh my god

ik kuier hier beneden rond
door het kille dal der verdoemden
en trek voorbarige conclusies
uit alles wat een ander ziet

een ander die in donker staat
zo’n ander ziet het niet


Adrie Krijgsman, 2018



SCHUTVERLIES

schraal winterstrijklicht
kleeft aan de rechte kanaaldijk

mild melancholisch,
verstoken van vlezige rijkdom
en rijping van licht gestoord brein
loop ik langs bruggen en kleine verlaten

naar lager, waar later de doden worden herdacht

de gitarist van gisteren beloont herinnerhonger
en troont zich ter vertier de virtuoze schepper,
zijn vingers dansend
als La La La Human Steps op de snaren

ben ik langs dit kanaal nu werkelijk de weg kwijt?
vraag ik de fitte atleet

ik zou het niet weten,
maar voor ik het vergeet
raad ik je aan goed te eten

er vliegt een kleiduif op

valt na het schot bij de snackbar
in tientallen brijzels uiteen


Adrie Krijgsman, 2018