TEN SLOTTE

vannacht op mijn balkon
de zonnewarmte zat in de stenen
gevangen in het beton

als een soldaat op vrede
had ik op regen gewacht

halverwege de nacht
begon het zachtjes te ruisen
rook ik de eerste vleugen petrichor
en later de kruidige neveldampen
losgeweekt uit het stedelijk groen

wiebelend over zwiebelzwampen
verdween ik naar andere tijden, naar toen

ik stond op, moest naar bed
om daar in gods vergetelheid
mijn ongeloof te belijden
aan het vrijwillige slaapverlet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *