Waar ooit … – een gedicht

waar ooit het zaad
op onbevlekte grond gestrooid

groeit nu nacht in het landschap

kleine gebaren citeren de aarde

gekleed
klaar om te vluchten

de bliksem toont verre contouren
onder een afdak van glas

een fles rode wijn mijn gezelschap

de oogleden zwaar
strijdend
waar zachtheid het uitgangspunt was

mooi te zijn
zonder meer

kleren
of wat ook

gegroeid

en ongenaakbaar
terug in de aarde getrokken

© 2013, Adrie Krijgsman

Hiking op Dartmoor

Dartmoor 2013Na twee weken lopen, het oude lichaam afbeulen met een rugzak van 17 kilo en op de harde grond slapen, inmiddels weer bij SMAHK en Orfeus aan het werk.
Maar lekker om op Dartmoor in storm en regen, en letterlijk in de wolken verdwaald te raken om dan met behulp van kaart en kompas terug te kunnen keren naar een herkenbaar pad. De tweede week bij mooier weer langs de prachtige kust van Devon gelopen. Uiteraard zijn daar ook gedichten ontstaan.

verstoken van wat het de mens
in eigen omgeving ontbeert

ook hier

de landkaart in een waterdicht foedraal
het kompas
met hoe je ook loopt de naald in het noorden

roestige varens
en pijpenstro
op een diepere grond van graniet

de kille verdikkende mist
is een cyclisch obstakel in herfstig moeras

belemmert de oriëntatie

zijnsonbekwaam in de wereld geworpen
word ik door humaan genoom
gedreven mijn weg te vervolgen

een willoze mot
die uiteindelijk blind naar het licht vliegt

© 2013, Adrie Krijgsman

Nacht op het land – een gedicht

koele lucht stroomt over de zeedijk
akkers verdwijnen in donker

een flard geluid
van twee te jonge meiden
op het pad achter de haag

verscholen sirenen

bedreigen mijn Spartaanse staat
die bewust is gegrond op weerbarstige klei

waarin iets
zich herinnert aan mij

het verre grommen
van een oogstmachine

tot diep in de nacht
de slaap haar doet verstommen
praat een groep ganzen

een beeld uit verleden nabij

© 2013, Adrie Krijgsman

Ionische tempelruïne – een gedicht

Ionische tempelruïne

een gehavende kariatide
torst er nog restanten architraaf

zomer

verzengende bodem
gloeit door het schoeisel

zelfs de cicaden houden zich stil

alleen het herfstgetint loofbos
kreunt in de wind een betoog
over droogte

naast een slagboom over de zandweg
staat op een bordje
verboden
privé

de libido op reis laat zich door zoiets niet stoppen
negeert het verbod en gaat voort

een vrouw schreeuwt in orakeltaal
haar mythische verdichtsels

het lichaam door verwering aangetast
afgebroken armen
brokstukken borst

en draagt nog steeds
haar eeuwige last
waar de heersers dit hebben geboden

© 2013, Adrie Krijgsman

het meisje en de draak – een gedicht

met breed gebaar
voor haar op knokige knieën
een riedel plezierige woorden
een algemeen aanvaarde
mentholsmaak in de mond

aangevoerd uit ambtelijk verbond klinkt orde
valt op de welkomstmat een dwangbevel
groen gras
frisse bips
dat kost wat

ik bel je nog wel

als een bat out of hell de kwaadaardige knauw
in nauwelijks te traceren
Kafkaiaans recept voor kersentaart
na beslagprocedure

de fotograaf
schiet oogverblindend een foto
witte raaf
krast in de nacht

het geweten verbleekt
terwijl een gast met harde stem
de Bacchus-boodschap preekt
rode ogen
van deur tot deur

pizzakoerier scheurt handboek voor het leven open
fooi versus prent
vent straattaal uit

beloofde taart wordt snel mentale pap
stroperig vloeibaar
getogen Drent is gewend op de krenten te letten
tijd voor een biertje

na zwoegende avond
zwerven de kroegpoedels weg
de wind trekt het laatste blad van de bomen
de tong als kadaver
in klevende mond

bejaarde loopt langs het grasveld
laat aangebonden hond hoog van de toren plassen
tot hij zich afwendt

hier trok Lodewijk Napoleon zijn flinterdunne hemd uit
en kwam erin te staan
met grootse bouwkundige plannen
volgens geruchten classicistisch
overspelig uitgekleed

naakt
glijdt op het Koopmansplein
de laatste gedachte achter mij weg
zingen meiden ‘lekker chillen
met je mooie pingpongbillen!’

bij de Vaart steekt de Chinese draak
een laatste maal zijn kop op
voor hij wordt afgehakt
en afgevoerd ter duurzame ontbinding
terwijl hij door de dichter
nog eenmaal wordt verwoord

de drakenmythe ontkracht
de nacht
die later tussen lichtpulserende zuilen
opgelicht en violetter wordt
de dageraad uit de werken van Munch

van slechts de helderste sterren voorzien

in klotsend water spiegelend ten doel
tot op de oever
een vrijwel borstloos meisje zwijgend
gloeiend als een kooltje vuur
in al haar onschuld een esthetisch teken geeft

de vraag wie haar moeder moet bellen
wie neemt de benen
of snuift de geur van versgebakken brood

volgende morgen
regendag opent gordijnen
het mokkend meisje kijkt naar de eenden
parend in het dofgeslagen water
snaterend
het zal wel

kliko’s langs de straatkant
lijden om verliezen pijn

wij zitten kotsend van taal

tot één van de onzen
vraagt wie er thee wil

© 2012, Adrie Krijgsman

Klik hier voor een pdf versie

Voordracht bij Meldpunt Discriminatie

Eerder dit jaar konden inwoners van Drenthe hun stem uitbrengen voor een nieuw logo van Meldpunt Discriminatie Drenthe. Zaterdag 10 december, dag van de mensenrechten, werd in het Theatercafé van warenhuis Vanderveen in Assen de grafische versie van het nieuwe logo gepresenteerd. Leuke bijeenkomst met wethouder Langius en diverse raadsleden/ambassadeurs, waardoor misschien iets te politiek. De organisatie had mij gevraagd enkele gedichten voor te dragen. Hierbij mijn openingsgedicht:

GELIJKHEID

welsprekendheid verzet zich tegen vreemde tongval
vreemde tongval tegen knauwerig, ingeslikt dialect
en dialect de cirkel rond
       tegen verfijnde welsprekendheid van ‘hoe heurt het’ eigenlijk

en duizelt het mij
bij het horen van onverstaanbare woorden
bij het lezen van onleesbare tekens
bij het zien van afwijkende kleuren
bij het ruiken van geuren die niet in mijn keukentje ‘heuren’

ik laat het allemaal gebeuren
laat die veelheid maar gebeuren
jij luistert naar de blues, ik naar liederen van Schubert
die met andere akkoorden net zo blues zijn als de blues

jij eet piepers met een sjuutje
ik mijn muesli met wat water
zij een roti-speciaal
ik wil rust en jij kabaal
met de hand of machinaal
uit de krant of digitaal
huisjesbaas of commensaal
workaholic alcoholic
in de sores Haagse mores
uit de stad of uit de klei
Drenthe of de Meierij
Turk Molukker of Chinees
frauderende Isuf graaiende Kees
socialist of libertijn
alwetend of met vragen

wie we ook zijn
of hoe we ons gedragen
op één vlak zijn we allemaal gelijk
want binnen het maatschappelijk systeem
is iedereen vandaag de dag een serieus probleem

2011, Adrie Krijgsman

Zie ook een verslag met foto’s.