Ionische tempelruïne – een gedicht

Ionische tempelruïne

een gehavende kariatide
torst er nog restanten architraaf

zomer

verzengende bodem
gloeit door het schoeisel

zelfs de cicaden houden zich stil

alleen het herfstgetint loofbos
kreunt in de wind een betoog
over droogte

naast een slagboom over de zandweg
staat op een bordje
verboden
privé

de libido op reis laat zich door zoiets niet stoppen
negeert het verbod en gaat voort

een vrouw schreeuwt in orakeltaal
haar mythische verdichtsels

het lichaam door verwering aangetast
afgebroken armen
brokstukken borst

en draagt nog steeds
haar eeuwige last
waar de heersers dit hebben geboden

© 2013, Adrie Krijgsman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *