Kunst aan de Vaart Assen

De vijftiende editie van Kunst aan de Vaart in Assen, op 10 en 11 september 2022, zit er weer op. Ik heb zes keer enkele gedichten voordragen (3 keer per dag), samen met Deborah Tolk, Berti (gitaar), René Alberts en Henk Dillerop – als collectief handelend onder de naam: B-HARD.
Het was een fantastisch weekend, met een geweldige onderlinge sfeer, met mooie dingen, veel complimenten en uitstekende verzorging door onze gastvrouw wiens tuin wij mochten gebruiken.

Mijn (thematische) bijdrage, geschreven vanuit het perspectief van een tweedehands personenweegschaal:

EEN ZAAK VAN GEWICHT

Schommelend had ik een zeereis doorstaan.
Ik werd ik aan land gebracht en na een autorit,
met overdreven flauwekul, door de bewoonster
van het huis van mijn verpakkingsdoos ontdaan.

Daar stond ik dan, als vormgegeven onbenul,
mijn pootjes op een kille tegelvloer gezet,
dertig bij dertig tussen de voegen, grijsgevuld,
de wijzer van mijn kiloteller netjes op de nul.

Vermengd met de geuren van shampoo en zeep
schalde verbaal een krul van de juf door de ruimte,
die plots een mythisch vleugje frisheid openbaarde
en ook een hygiënische begoocheling der dingen.

Na een sprong in de tijd stapt de vrouw des huizes,
mijn eigenaresse, zingend op mijn helderwit plateau,
de teller gaat naar net onder de zestig
en dat ontlokt aan mij een ongehoord “chapeau!”

Ik zie haar blote kuiten. Onder haar dunne nachthemd
gloort in het halfduister de ongekuiste oorsprong
van de wereld, het door Courbet geschilderde begeren,
die mijn metalen huid doet condenseren.

Dan springt de heer des huizes hitsig op mijn rug,
verruïneert met zijn te hoog gewicht mijn ego.
Mijn wijzerplaat roteert, als een verdwaasde hond
die in zijn eigen staart bijt, krankzinnig in het rond.

Ik zak door mijn pootjes, ben zwaar gewond
en met een laatste krakende kramp van ingebouwde veer
slaat even wild mijn wijzer heen en weer.
Ik word de dag daarop als afgedankt metaal

in een container aan de afvalstraat gesmeten.
Dankzij het overeten van de lompe heer des huizes
draag ik zo, veel te vroeg versleten, nog ongewild
mijn steentje bij aan de recycle-maatschappij.

Ten slotte

TEN SLOTTE

vannacht op mijn balkon
de zonnewarmte zat in de stenen
gevangen in het beton

als een soldaat op vrede
had ik op regen gewacht

halverwege de nacht
begon het zachtjes te ruisen
rook ik de eerste vleugen petrichor
en later de kruidige neveldampen
losgeweekt uit het stedelijk groen

wiebelend over zwiebelzwampen
verdween ik naar andere tijden, naar toen

ik stond op, moest naar bed
om daar in gods vergetelheid
mijn ongeloof te belijden
aan het vrijwillige slaapverlet

De oligarchen

en nu? we hebben ze verwelkomd
in onze voetballounges
in onze koningshuizen
op onze Amsterdamse Zuidas

we hebben ze lage belasting gegeven
we hebben ze op hun tronen geheven
en nu? het vele geld alleen gaat snel vervelen
dus spelen de oligarchen landjepik

en wij? de velen die klakkeloos consumeren
om hun bezit te garanderen
verbleken van schrik

Een hommage aan Bart van Mulkom

Op 21 november brachten we een een culturele hommage aan onze in augustus overleden vriend Bart van Mulkom, onder de titel DUBBEL EN DWARS een hommage aan BART. En wat was het een fantastische, memorabele middag!
Ook werd er een (herinnerings)bundel uitgebracht met bijdragen van degenen die deze middag optraden.

Een recensie over Bitter

EAN: 9789464358926
Auteur: Adrie Krijgsman
Titel: Bitter
Uitgever: Brave New Books
Bindwijze: paperback, 54 pagina’s
Prijs: € 14,00

Je kunt de bundel bestellen bij elke boekhandel, of bij de uitgever Brave New Books.

Op zijn weblog Kunst-stukjes schreef Jurjen K. van der Hoek op 8 oktober 2021 een (prachtige) recensie over mijn bundel Bitter

Bitter smaakt zoet in de woorden van Adrie Krijgsman

“het wolkendek slokt allengs bergtoppen op / drukt het landschap dicht / ontneemt het de hortende adem / het karige licht” Hij zit achter zijn bureau. Tuurt over de velden, of staart over de daken. Want de plek van die schrijvershut of de zolderkamer kan ik van hieruit niet traceren. Ik zie hem daar zo zitten op de keukenstoel. In gedachten. De schrijver, de dichter. Met de pen tussen de vingers, als een slagwerker die jongleert met de drumstokken. Deze draaien door zijn vingers rond, jaloers bezag ik dat toen. Net zoals de mens die altijd alle ballen in de lucht kan houden, stinkend jaloers.

Op die pen, een ballpoint, knaagt hij. Kauwt wanneer hij niet schrijft. De punt is verbeten. Hij leent de pen niet uit, wanneer daarom gevraagd wordt. Daarom. Het is zijn pen, zijn DNA kleeft eraan. Hij heeft een reeks woorden uit die pen gezogen. Net alsof de inspiratie in de inkt daarvan zit. Maar niets is minder waar. Zijn invallen komen van over de velden, langs de bomen. Van over de daken, langs de goten. De pen zet hem tot nadenken, peinzen, mijmeren. De auteur, de poëet. Want wat wanneer hij niets opschrijft, maar met zijn graaitaal het onhoorbaar gesprek via het qwertytoetsenbord op het beeldscherm zet. Dan is er geen pen. Kan hij nergens op knagen. Komt er dan geen woordenstroom? Het zit niet in de pen, het zit in de atmosfeer. Het leven. Lees verder “Een recensie over Bitter”

Bitter – gedichten


 
Geen psychologisch verkooptechnisch uitgekiende titel. Maar er kan altijd nog een buikbandje omheen met een ritsje positieve superlatieven. 😉 Te bestellen bij de uitgever of bij elke boekhandel in Nederland.

EAN: 9789464358926
Auteur: Adrie Krijgsman
Titel: Bitter
Uitgever: Brave New Books
Bindwijze: paperback, 54 pagina’s
Prijs: € 14,00

Odysseus op de toendra

(concept – voor een nieuwe reeks onder de titel Bitter)

Odysseus op de toendra

The blame’s all mine. That snug door to the vault, I left it ajar
Telemachos in Homeros Odyssee XXII 155

zoveel dagen dat wij dachten : en vannacht?

door duisternis op koude bodem neergedrukt
tot in de ochtend rillend
tot eindelijk zon op het tentdoek : de lente
(koordelastiek van een lief die de leegte tot eeuwigheid rekt)
die warm op het treurige land valt

op het vandaag weer verder uit te benen land
handmatig | cynisch lachend

bij elke poging om alles te reconstrueren :
de dood en het leven (appels en peren!)

nu dampende warmte verleden ontdooit
vallen gaten | komt gas vrij | wapent mijn haat zich –
achtervolgt mij de lang reeds latente verlating
met horten & stoten & vol met hiaten

geil boven modder en mos dwaalt een zinderend waas

waarin als fantoom Telemachos verschijnt
en wij samen succesvol de vrijers te lijf gaan

sagrada familia

(concept - voor een nieuwe reeks onder de titel Bitter)

schoorvoetend gezien het gezin | in den beginne

    de valversnelling nog laag in eenheden gal

eerst later kwamen zwoegend woest & ledig
    en tegendraads in de kwijnende dag de kater & de vos1
    terug van de Russische toendra

    met vuile | aan vreemden uitgevente vacht
    met hangende pootjes en staande staarten
    met grommen en grauwen

    de beulsknoop al in het stroptouw gestrikt

de permanent bevroren grond op kerngezin gekopieerd
    verstikt in afgekoeld nest bij terugkeer

opgevroren :
    polygone structuurbodems | palsa’s en pingo’s
    schreeuwen op de unheimische vlakte
    gladgestreken vlakte
    ga!

    uit over de huid – onderhuids over de huid

haaks op het magnetisme des vlezes
dat ooit als hemels wonder het ongerijmde
ontviel

1 Russisch sprookje

Avondklok

o avondklok
je houdt mij
in mijn winterhok

van vrije mens
tot zondebok
als avondmens
neem ik de gok
en zoek de grens
op mijn balkon
met maar één wens:
de avondzon